Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2014/17482 E. 2015/22670 K. 02.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17482
KARAR NO : 2015/22670
KARAR TARİHİ : 02.12.2015

Tebliğname No : 7 – 2014/183639
MAHKEMESİ : Erciş Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/01/2014 ( asıl karar ) 03/03/2014 ( ek karar)
NUMARASI : 2012/601 (E) ve 2014/97 (K)
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin 03.03.2014 tarihli ek kararı temyizine göre yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddine ilişkin Erciş Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.03.2014 tarih ve 2012/601Esas, 2014/97 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, müşteki gümrük idaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık H.. A..’ın temyizine gelince;
Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle karar verilmesinin gerekmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, sanık hakkında TCK’nun 53/1-c. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkarılmasına yerine “Sanığın,TCK’nun 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi,aynı fıkraya “ Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, anılan madde uygulamasında dikkate alınmasına” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.