Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/10724 E. 2012/9347 K. 02.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/10724
KARAR NO : 2012/9347
KARAR TARİHİ : 02.10.2012

Cinsel taciz suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2009 gün ve 2008/543 Esas, 2009/121 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, mağdureye aynı suç işleme kararı ile değişik zamanlarda birden fazla cinsel içerikli telefon mesajı gönderdiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nın 53/4. maddesine aykırı surette TCK.nın 53/1. maddesince belli haklarını kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
CMK.nın 231/6. maddesinde aranan koşullar yöntemine göre irdelenip gerekçelendirilmeden ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 34/1 ve 230/1-d maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.