Emsal Mahkeme Kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi 2018/772 E. 2018/584 K. 13.06.2018 T.

Görüntülediğiniz mahkeme kararı kesinleşmiş bir karardır.

T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
13. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2018/772 Esas
KARAR NO : 2018/584 Karar
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN DOSYANIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 21/12/2017
NUMARASI : 2017/669 Esas 2017/1497 Karar
DAVA : Yargılamanın İadesi
KARAR TARİHİ : 13/06/2018
İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2018 tarih 2017/669 Esas 2017/1497 Karar sayılı dosyası istinaf incelemesi için dairemize gönderilmiş olmakla dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
6100 Sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinde “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı HUMK’nun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” düzenlemesine yer verilmiş iken 6723 Sayılı Kanun 34.maddesi ile bu hüküm ” 12/01/2011 tarihli ve 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3.maddesinin ikinci fıkrasında yeralan” aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan” ibaresi ” verilen ” şeklinde değiştirilmiştir.
İki düzenleme değişiklik ile birlikte değerlendirildiğinde; istinaf kanun yolunun yürürlüğe girdiği 20/07/2016 tarihine kadar temyiz yoluna başvurulmuş bir karar hakkında bu kararın kesinleşmesine kadar geçecek süreçte 1086 sayılı HUMK’ nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam edilecektir.
İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce yapılan yargılama sonucunda verilen kararın istinaf incelemesi için dosya dairemize gönderilmiş ise de;
İstinafa konu edilen uyuşmazlık hakkında 20/07/2016 tarihinden önce İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 18/12/2014 tarih 2014/461 Esas 2014/376 Karar sayılı gerekçeli kararı ile davanın kabulüne kararı verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. H.D.’nin 2015/11336 E. – 2016/5275 K. sayılı ve 10/05/2016 tarihli onama kararı ile ilk derece mahkemesi kararının onandığı anlaşılmıştır.
Her ne kadar bu konuda doktirin ve Yargıtay daireleri arasında görüş farklılıkları bulunmakla birlikte dairemizce de benimsenen Yargıtay 19. H.D. 2017/3170 E. 2018/1270 K. 15.03.2018 Tarihli kararında da işaret edildiği üzere; davalının yargılamanın yenilenmesini talep ettikleri kararın daha önce Yargıtay denetiminden geçmiş olduğu ve eğer yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilmiş olsaydı yeniden verilecek kararın temyiz incelemesinin yargıtay tarafından yapılması gerektiği, buna göre yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair iş bu karara yönelik temyiz incelemesinin de Yargıtay tarafından yapılması gerektiği, temyiz incelemesini yapmakla yargıtayın görevli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Bu nedenle; ilk derece mahkemesince daha önce Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılan karara ilişkin olarak yargılamanın iadesi talebi üzerine verilen karara karşı yapılan başvuruyu inceleme yetki ve görevi yukarıdaki açıklamaların ışığında ve mevcut yargı yolu sistematiğine göre Yargıtay’a aittir. Aksi takdirde Yargıtay tarafından değerlendirilip karar altına alınan bir hususun İstinaf Dairesi tarafından incelenip yeniden karar altına alınması söz konusu olabilecek, bu durum ise yargısal hiyerarşiye ve kanun koyucunun iradesine aykırı olacaktır.
Sonuç olarak; dava dosyasına ilişkin olarak 20/07/2016 tarihinden önce Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından verilmiş bir onama ilamı bulunduğundan;verilen kararın temyize tabi olduğu ve temyiz incelemesinin de Yargıtay tarafından yapılması gerektiği, bu nedenle temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.
HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2017/669 Esas 2017/1497 Karar sayılı dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesi için MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE,
2-Verilen kararın niteliğine göre harç ve yargılama giderleri yönünden bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına,
Dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda 13/06/2018 tarihinde oy birliği ile HMK’nun 352. maddesi uyarınca kesin olarak karar verildi.